کارگاه گرافیک ساده

نشانه (لوگو)

نشانه (لوگو)

تاریخچه حضور لوگو یا نشانه در دنیا به دوران غارنشینی باز می گردد و از آن زمان مردم جهت اطلاع رسانی از المانها و اشکال جهت اطلاع دهی به دیگران استفاده می کردند بنابراین می توان به این نکته دست یافت که حضور یک لوگو، ارایه کننده مفهومی بصری برای بیننده است و از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. در طراحی لوگو از المان شناسی و نمادشناسی و مفهوم گرایی المانهای مربع و دایره و مثلث استفاده می شود تا بتوان مفهوم ذات لوگو و آرم را بصورت گویا تر ارایه کرد و شاخص ترین فرایند موجود در عملکرد یک شغل را بصورت بصری نمایش داد. لوگو یا نشان تجاری هویت یک سازمان یا شرکت بوده و به کمک آن هم نام شرکت و هم حوزه فعالیت آن به نمایش گزارده می شود و طراحی آرم شرکت از اهمیت بی شماری برخوردار است تا آنجا که یک لوگو مناسب و مفهومی می تواند در محبوبیت یک برند تاثیر بی شمار داشته باشد. لوگو، آرم یا نشانه نمادیست که به کمک آن می توان مفهوم کاری و یا برند تجاری یک شرکت را در یک نگاه به بیننده معرفی نمود. 

از ویژگی های یک لوگو مناسب سادگی آن می باشد که به دور از پیچیدگی های آن بایستی مفهوم خود را به بیننده برساند و به سادگی به ذهن سپرده شود.

برای طراحی لوگو یا نشانه معیارهای مختلفی درگیر است. اولین مرحله کار شناخت فعالیت سازمان یا شرکت می باشد، پس از شناخت دقیق توانایی ها و حوزه فعالیت یک شرکت بنا به فعالیت آنها طرح اولیه لوگو توسط کارشناسان می شود. پس از طراحی چندین اتود، با دریافت نظر کارفرما یکی از اتودها تایید شده و رنگ آمیزی شده و تحویل می گردد.

نشانه، لوگو، آرم، نشان نوشته، نماد مفهوم و هویت و اصالت یک نام را نشان می دهند. اما درکل از نظر محتوا و کاربرد
متفاوت می باشد .
لوگو یا نشانه : طرحی گرافیکی خلاقانه و منحصر بفرد مفهومی یا بی معنا
نشانه تصویری : طرحی گرافیکی و بصری
نشان نوشته : طرحی نوشتاری و بصری

 

تاریخچه ی کوتاه از پیدایش نشانه (لوگو)

در طول تاریخ از نماد، که نوعی علامت واجد هویت بصری است، به عنوان ابزاری برای ایجاد ارتباط استفاده شده است. تصور بر این است که انسان پیش از تاریخ با خراش دادن و ایجاد نقش بر دیوار غارهای آلتامیرا در اسپانیا و لاسکو در فرانسه تلاش داشته تا از این طریق به دیگران علائم خطر یا آگاهی دهد و یا پیام های دیگری را انتقال دهد. باستان شناسان لوازم و ابزارهایی را از یونان باستان یافته اند که بر آنها نقوش و علائم نمادینی نقش بسته که احتمالاً معرف خالق آنها بوده است. 

بر تابوت های مصری نیز نقوش نمادینی حکاکی شده است که احتمالاً نشان از هنرمند خالق آن دارد. در جوامع قرون وسطایی بازرگانان و صنعتگران برای مشخص کردن کالاها یا محصولاتشان از علائم و نمادهای خاصی استفاده می کردند که شناساگر آنها بود. چاپگران اخر سده ی نوزدهم میلادی نیز که به مهارت ها و استادی خود فاخر بودند، بر روی تمامی چاپنقش های خود نمادهایی را به صورت حرف نشانه یا امضاء چاپ می کردند که معرف حرفه و صنعتگری آنان بود. در آغاز سده ی بیستم نیز گاوچرانان آمریکایی برای مشخص کردن مالکیت دام های خود از علائم انحصاری استفاده می کردند. در واقع آنها از نوعی زبان تصویری استفاده می کردند که سابقه ی آن به مصریان باستان می رسد. طی دوره ی رکود اقتصادی در آمریکا، کارگران دوره گرد، یا در واقع پیشه ورانی که بیکار شده بودند، یک نظام ارتباطی تحلیلی و کاربردی را ابداع کردند. آنها علائم و نشانه هایی بودند که بر دیوار خانه و ساختمان ها رسم می کردند و مثلن گویای خطراتی بود که کارگران دوره گرد را تهدید می کرد یعنی درست شبیه به روشی که انسان غار نشین از تصاویر خطی استفاده می کرد. دو دایره و یک خط رابط بین آنها شناساگر باتوم و معرف این هشدار بود که پلیس ناحیه خشن و متخاصم است. این نشانه به دیگران هشدار می داد که هر چه زودتر محله را ترک کنید. رسم چهار خط افقی بر خانه، به این معنا بود که اگر در شکستن چوب به مالک خانه کمک کنید یک وعده غذا به عنوان دستمزد دریافت خواهد کرد. نقوش مخطط، علائم و نشانه های روی در و دیوارهای شهر را می توان همگی به عنوان تلاشی برای بیان احساسات، ایجاد ارتباط یا تلاشی جهت ابراز وجود دانست. 

طراحی نشانه چهار چوب مشکل و بسیار ظریفی دارد و به ناچار طراح باید به هنگام طراحی، درک درست و کاملی از چگونگی راه حل مسائل و ریزه کاریهای اجرای فنی و رسامی داشته باشد و بتواند با تسلط از عهده ی اداره و ترکیب جزییات میلیمتری و حساس فرمهای نقش برآید و موفق به بیان تصویری موجود در محدوده ی تنگ و مختصر نشانه شود؛ و به صورت ساده ای، همة فکرها و مفاهیمش را بنمایاند.
طراحی نشانه به مانند هر کار هنرمندانه ی دیگر، کوچکترین تغییر در شکل و فرمها به دلیل خلاصگی و محدودیت آنها، سبب ایجاد ویژگی ها، فضاها و روحیه های جدیدی در نقش می شود و تفاوت های متعدد اجراهای قدیم و جدید را بوجود می آورد. توجه به چنین ظرایفی نه تنها باعث گسترش ارزشها و ابعاد کیفی موضوع می شود. بلکه ظرایف فنی و ریزه کاریهای هنرمندانه را از محدوده ی اختصاصی حرفه بیرون آورده در سطح فرهنگ عمومی مطرح می کند و باعث تعمق بیشتر عمومی می گردد. سلیقه ها را حساس تر می کند، شناخت را تعالی می بخشد و محدودیت دیدن مو را تا گستردگی پیچش مو بسط می دهد.