کارگاه گرافیک ساده

خانه

نوشته‌های برچسب‌شده 'تاثیر گرافیک در طراحی تمبرها'

اشتباهاتی که در طراحی کارت ویزیت باید از آن ها اجتناب کنیم

اشتباهاتی که در طراحی کارت ویزیت باید از آن ها اجتناب کنیم

یکی از مهم ترین بخش های هر شغلی، داشتن یک کارت ویزیت است. همه ما می دانیم زمانی که از تجارت صحبت می کنیم، یک کارت ویزیت می تواند یکی از چیزهایی باشد که برای معرفی خود و شغلتان لازم است. کارت ویزیت به سادگی به مشتریان احتمالی شما یادآوری می کند که شما که هستید و چه کاری انجام می دهید. ولی ممکن است در طراحی کارت ویزیت اشتباهاتی رخ داده و از کارایی آن بکاهد. زمانی که حتی یکی از جنبه های طراحی کارت ویزیت دارای نقص باشد، ظاهر کلّی کارت غلط به نظر رسیده و کارایی آن واقعاً کم می شود.
به همین دلیل، مهم است که یک طراح راجع به اشتباهات احتمالی که ممکن است در حین کار طراحی به وجود بیاید، آگاهی کافی داشته باشد. مهارت های طراح برای خلق آثار طراحی متنوعی آماده است، ولی گاهی اوقات مسائلی وجود دارد که طراحان از آن چشم پوشی می کنند. گاهی اوقات یک کارت ویزیت توسط کسانی طراحی می شود که بایدها و نبایدهای طراحی را نمی دانند. یک یادآوری کوچک قطعاً آسیبی به کسی نخواهد رساند. پس در این جا تعدادی از اشتباهات رایج در طراحی کارت ویزیت را که باید از آن ها اجتناب کنید برای شما تشریح می کنیم. 

چه چیزهایی باید راجع به کارت ویزیت بدانید؟
قبل از ارائه لیست اشتباهات، اجازه دهید مرور کوتاهی بر کارت ویزیت ها داشته باشیم. اگر در مورد طراحی صحبت کنیم، می توانید طرح های بسیاری را در Naldz Graphics مشاهده کنید. نگاه کردن این طرح ها صرفاً ایده هایی در مورد طراحی کارت ویزیت به شما می دهد. آیا شما طراحی هستید که قبلاً کارت ویزیت طراحی کرده اید؟ یا یک تازه کار هستید که دوست دارید این کار را انجام دهید؟ بسیار خب، هدف شما هرچه باشد و هرکه باشید، همیشه باید موضوعات مهم راجع به کارت ویزیت را بدانید. 
یکی از مواردی که باید درمورد آن آگاهی داشته باشید، محتویات کارت است. یک کارت ویزیت باید شامل نام شخص، نام شرکت، لوگوی شرکت، شماره های تماس، آدرس، آدرس ایمیل، وبسایت و یک عبارت خاص باشد. از قرار معلوم، این عبارت خاص، نویدی در مورد شغل و حرفه شماست و مانند این است که اعتماد مشتری را به خود جلب کنید تا او از بابت تحویل محصولات و خدمات با کیفیت بالا مطئن شود. بقیه اجزاء برای کارت ویزیت ضروری هستند، زیرا اولین دلیل داشتن کارت ویزیت، شناساندن خود و شرکت و راه های تماس به مشتری می باشد. می توانید لینک هایی به رسانه های اجتماعی نیز در کارت قرار دهید، البته به شرط آن که فضا را شلوغ نکند. 
اندازه کارت ویزیت هم مهم است. اکثر افراد شاغل، وسیله ای برای نگه داشتن کارت دارند که کارت ویزیت های افراد مختلف را در آن نگه داری می کنند. اگر کارت شما سایز استانداردی نداشته باشد، ممکن است در آن مکان نگه داشته نشود و شانس این که بیافتد، گم شود یا فراموش گردد بسیار است. قطعاً شما نمی خواهید چنین اتفاقی رخ دهد.
دیگر چه چیزی مهم است؟ اجتناب از اشتباهات رایج در طراحی کارت ویزیت نیز بسیار مهم است. این مقاله نیز در همین رابطه نوشته شده است. به لیستی که در زیر ارائه کرده ایم نگاهی بیندازید. پس همین الان کارت ویزیتی را که طراحی کرده اید روبروی خود قرار دهید و نکاتی که بیان می کنیم بر روی کارت خود بررسی نمایید.

اشتباهات رایج در طراحی کارت ویزیت

قطعاً مایل نیستید پول و وقت زیادی صرف طراحی یک کارت ویزیت کنید. هم چنین دوست ندارید آبرو و شهرت برند شما به خطر بیافتد. پس با اجتناب از این اشتباهات، مطمئن شوید کارت ویزیت شما مؤثر و حرفه ایست:

۱. فونت بیش از حد کوچک
آیا همه چیز بر روی کارت ویزیت شما خوانا است؟ یا باید از ذره بین استفاده کنید؟! اگر متن شما بیش از اندازه کوچک باشد، کارت ویزیت شما دارای عیب و نقص است. همه افراد دید ۱۰۰% ندارند و اگرهم داشته باشند، زحمت خواندن کارت را به خود نمی دهند. بله، شما باید مطالب زیادی را بر روی کارت جا دهید، ولی اگر هیچ کس آن را نخواند چه فایده ای خواهد داشت؟ مطمئن شوید که فونت هایی که استفاده کرده اید، کوچک تر از ۸ نیستند. 

۲. رنگ آمیزی ضعیف
رنگ ها همیشه مهم هستند. رنگ ها باعث می شوند یک طرح جذاب و گیرا شود. رنگ ها بر خوانایی متن نیز تأثیر می گذارند. کنتراست را رعایت کنید. از نوشتن متن با رنگ خاکستری بر روی بک گراند سفید اجتناب کنید، زیرا خوانایی متن و جذابیت کارت را کاهش می دهد. می توانید رنگ ها را دستکاری کنید ولی در انجام این کار زیاده روی نکنید. استفاده از رنگ های اضافی، فضای کارت را شلوغ کرده و باعث گیج شدن بیننده می شود.

۳. تناقض و ناسازگاری در نمایش برند
شما یک وبسایت، یک لوگو و چیزهای دیگری در رابطه با معرفی برند خود دارید. کارت ویزیت شما باید منسجم و سازگار باشد. اگر شکل و موضوع خاصی را پذیرفته اید، از همان برای کارت ویزیت خود نیز استفاده کنید. گنجاندن برند در یک کارت ویزیت، بسیار با ارزش است. با این کار، برند شما قوی تر شده و درک حرفه و شغلتان برای مشتریان راحت تر است. باید به یاد داشته باشید که کارت ویزیت شما در واقع بخشی از حرفه تجاری شماست و مهم تر این که شما را به افراد مختلف معرفی می کند.

۴. کوتاهی در قرار دادن آدرس ایمیل و وبسایت
بعضی از مردم هنوز این بخش را نادیده گرفته و مانند روش قدیم، فقط شماره تلفن را بر روی کارت ذکر می کنند. زمانی که ادرس ایمیل داشته باشید، می توانید بهتر کار کنید؛ زیرا اکثر مردم ترجیح می دهند در عوض تلفن کردن، به شما ایمیل بزنند. هم چنین آن ها علاقه مندند در مورد سایت شما بیشتر بدانند. بنابراین باید لینک سایت خود را نیز در کارت ویزیت ذکر کنید.

۵. استفاده از کاغذهای بی کیفیت
نه تنها طرح، بلکه کاغذی که برای چاپ کارت ویزیت به کار می رود اهمیت بسیاری دارد. سعی کنید کاغذ کارت را لمس کنید. آیا نازک و سبک است؟ اگر این طور باشد، کار اشتباهی کرده اید. اگر فکر می کنید کاغذ کارت مهم نیست، سخت در اشتباهید. زمانی که مشتری کارت ویزیت شما را با دست خود لمس می کند، صرفاً با لمس کاغذ، می تواند درمورد شما تصمیم گیری کند. پس از کاغذ سبک استفاده نکنید. از کاغذهایی حرفه ای تر و قابل ارائه استفاده کنید.

۶. نامرتب و شلوغ بودن کارت
چه کسی نگاه کردن به صحنه های نامرتب را دوست دارد؟ قطعاً هیچ کس. پس در طراحی کارت ویزیت، دقت کنید صفحه بندی شما نامرتب نباشد. هم چنین مطمئن شوید که کارت شما شلوغ نیست. شلوغی به این معناست که اطلاعات زیادی را بر روی کارت قرار داده باشید. نیازی نیست تمام شماره تلفن های خود را ذکر کنید. از تراکم بیش از حد کاراکترها در یک خط اجتناب کنید. اجازه دهید کارت شما با طرح و متن کمی که دارد، با مشتری حرف بزند. 

۷. عدم بیان زمینه شغلی
چیزی که دارید، تنها یک کارت نیست، بلکه یک کارت “کسب و کار” است. با داشتن کلمه “کسب و کار”، این عبارت بدین معناست که شما باید کاربرد کارت خود را در تجارت و ارتقاء شغلی خود به حداکثر برسانید. به همین دلیل، ذکر یک عبارت خاص بسیار مفید است که به مردم بگوید شما چه کاری انجام می دهید و چرا انتخاب مناسبی هستید. انجام این کار، کارت ویزیت شما را جذاب تر می کند. از آن پس، کارت شما به عنوان یک ابزار تبلیغاتی عمل کرده و به جذب مشتری کمک می کند. 

۸. کارت های بیش از حد بزرگ
قبلاً در مورد اندازه کارت صحبت کردیم. بعضی از افراد برای گنجاندن اطلاعات بیشتر یا حتی منحصر بفرد بودن، اندازه بزرگتری برای کارت در نظر می گیرند. ولی حمل و نگه داری چنین کارت هایی مشکل است. با یاد داشته باشید که افراد بسیاری هستند که کارت ویزیت ها را در بین اشخاص توزیع می کنند. زمانی که کارت شما در کیف یا جعبه نگه دارنده کارت جا نمی گیرد، برای افراد دردسر ساز بوده و آن را دور می اندازد. پس چرا از اندازه استاندارد استفاده نمی کنید؟ 

۹. قسمت خالی در پشت کارت
همیشه می توانید از پشت کارت هم استفاده کنید. بقیه اطلاعات را در پشت کارت ذکر کنید. حتی می توانید شعار مخصوص خود را در قسمت پشت کارت تایپ نموده و کارت را از همان سمت به گیرنده بدهید. این کار، گیرنده را مجبور می کند که در نگاه اول شعار شما را مشاهده نماید. به علاوه، می توانید سایر اطلاعات مانند وبسایت و بقیه موارد مهم را در پشت کارت قرار دهید.

۱۰. شغل شناخته نشده
کارت ویزیت شما باید اطلاعاتی درمورد شغلتان به مشتری بدهد. پس مطمئن شوید که مردم با یک نگاه به کارت می توانند شغل شما را تشخیص دهند. این یک اشتباه رایج است، زیرا بقیه فقط به رنگ ها و سایر اجزاء توجه می کنند و به درک شغل اهمیتی نمی دهند. از طراحی کارت های مرموز اجتناب کنید زیرا مشتری وقت اضافی برای حلّ معمّا ندارد. اجازه دهید کارت شما در مورد شغلتان سخن بگوید. با اضافه کردن یک لوگو یا استفاده از روش های خلاق مانند یک عکس جذاب در حرفه عکاسی می توانید این کار را انجام دهید.

۱۱. طرح بی مزه و پیش پا افتاده
طراحی کارت ویزیتی که ساده و بی مزه به نظر می رسد، فقط هدر دادن کاغذ و جوهر است. شما فقط همه چیز را با هم ترکیب می کنید و به فکر یک نشانه خاص بر روی کارت نیستید. زمانی که کارت را طراحی کرده اید یا زمانی که بر روی کارت خود کار می کنید،  فقط بر روی ظاهر و اطلاعات روی آن تمرکز نکنید. به این فکر کنید که چگونه می توانید آن را منحصربفرد کنید و کارت شما چگونه می تواند پیغام شما را انتقال دهد. اجازه دهید کارت شما صرفاً از طریق طرح خود، اطلاعات مربوط به شغل شما را شرح دهد. دریافت کننده کارت باید حس خوبی از دریافت آن داشته باشد.

۱۲. کارت های توزیع نشده
این آخرین مورد، راجع به طراحی نیست، بلکه به خاطر این مهم است که اگر کارت ویزیت های شما صرفاً در یک جعبه نگه داری شده و توزیع نشوند، تمام تلاش شما به هدر می رود. کارت ها را پخش کنید. در به رخ کشاندن شغل خود تردید نداشته باشید. یکی از مزیت های داشتن کارتی با طراحی خوب این است که همیشه به توزیع آن اشتیاق دارید. ممکن است به جذابیت کارت خود افتخار کنید و حرفه خود را در معرض نمایش همه قرار دهید.
ارزیابی کارت شما چگونه بود؟ خوب بود یا مرتکب اشتباهاتی شده بودید؟ اگر چنین است، اکنون زمان طراحی مجدد است. با انجام این کار، همیشه به علت انجام آن اشتباه رجوع می کنید. سعی کنید بهترین کارت ویزیت را طراحی کنید. قطعاً نمی خواهید به واسطه طراحی بد، فقط کاغذ و جوهر هدر دهید. زمانی که طراحی شما با شکست مواجه شد، شما و کارتتان به زودی فراموش خواهید شد و مشتریانتان را از دست خواهید داد.

نوشته شده در:

ارسال دیدگاه (۰) ←

تاریخچه چاپ

تاریخچه چاپ کهن 

اختراع فن چاپ درحقیقت به قرن ها پیش از گوتنبرگ، که نامش به عنوان مخترع چاپ در تاریخ به ثبت رسیده است، برمی گردد. آشوریان چند هزار سال قبل از میلاد بر خشت هایی ازگل‌رس مهر می‌زدند. استعمال حروف قابل انتقال نیز میان سال‌ های ۱۰۵۱ و ۱۰۵۸ در چین آغاز شد. مخترع این حروف فردی به نام پی‌شنگ بود و حروف هم از گل ‌رس ساخته می‌شد. حروف دستی و حروف قلعی که پس از آنها به کارآمد، هیچ یک رواجی نیافت، بر عکس حروف چوبی متداول شد. تا این‌که در سال ۱۴۴۰، گوتنبرگ ظاهرا بدون اطلاع از کار چینی‌ها، حروف قابل انتقال را اختراع کرد و برای هر یک از حروف الفبا یک حرف جداگانه به کار برد. حروف متحرک را چینی‌ها اختراع کردند، ولی گوتنبرگ که حرفه اش زرگری بود، آلیاژ مناسب برای ریخته گری حروف را از سرب و آنتی موآن به دست آورد و سپس نسبت هر یک از این دو فلز را به گونه ای انتخاب کرد که حروف بیش از حد سخت و نرم نباشند. وی برای مرکب چاپ هم فرمول مناسبی یافت و خلاصه با رفع موانع و حل مشکلات عمل چاپ را میسر و اجرایی کرد.

تقریبا ۲۰ سال پس از نخستین تلاش ها ی گوتنبرگ در امر چاپ ،این صنعت با استفاده از سطوح برجسته در ونیز، فلورانس، پاریس و لیون در حدی مختصر و محدود رواج یافت. اما دستگاه چاپ گوتنبرگ، به علت هزینه ها ی بسیار زیاد فقط برای ثروتمندان قابل دسترسی بود و به همین دلیل تا مدت ها ی طولانی استقبال چندانی از آن نشد. ۳۰۰ سال پس از اختراع دستگاه چاپ گوتنبرگ، نمایشنامه نویسی آلمانی به نام آلوئیس زنه فلدر، چاپ سنگی یا لیتو گرافی را درسال ۱۷۹۶ میلادی اختراع کرد.
هر سنگی که متن یا تصویر با این روش روی آن نقش می بست ، برای چاپ حدود ۷۵۰ نسخه عملکرد مطلوب داشت و پس از آن نقش روی سنگ قابل چاپ نبود.
اگر چه درباره شروع چاپ سنگی در ایران روایات متعددی وجود دارد، به نظر می رسد چاپ سنگی را برای نخستین بار میرزا صالح شیرازی در تبریز راه اندازی کرد. میرزا صالح که از سوی دولت ایران برای فراگیری هنرهای جدید به اروپا رفته بود، در بازگشت یک دستگاه چاپ سنگی با خود به تبریز آورد که آن را در سال ۱۲۵۰ قمری راه انداخت.
چاپ خانه سنگی طی مدت کوتاهی در تهران و بعد اصفهان و سپس سایر شهرهای ایران تاسیس شد و بیش از ۵۰ سال تنها روش چاپ در ایران بود و تا اواخر دوره قاجار، هر چه در ایران چاپ می شد، به روش چاپ سنگی بود. البته هشت سال قبل از ورود چاپ سنگی به ایران چاپ سربی نیز راه اندازی شده بود، ولی به علت هزینه و زحمت زیاد آن، پس از ورود چاپ سنگی، کنار گذاشته شد و بعدها در اواخر دوره قاجار دوباره حروف سربی و استفاده از آن رایج گردید.
طریقه چاپ سربی روش نسبتا ساده ای بود: کاغذ روی صفحه ای متشکل از حروف برجسته سربی و آغشته به مرکب فشرده می شد و بر اثر فشار، حروف بر صفحه کاغذ نقش می بست. حروفچینی روزنامه نیز نخست به صورت دستی انجام می گرفت، ولی بعدها این کار با دستگاه ها یی که معمول ترین آن ها «لاینو تایپ» بود، صورت پذیرفت. دستگاه حروفچینی خودکاری لاینوتایپ در سال ۱۸۸۶ میلادی ساخته شد. و بدین ترتیب سرعت چاپ به تدریج فزونی یافت. پیشرفت فناوری کم کم باعث شد دستگاه حروفچینی سربی از دور خارج شود و جای خود را به دستگاه الکترونیکی بدهد.

نوشته شده در:

ارسال دیدگاه (۰) ←

بروشور و کاتالوگ

بروشور
به معنای جزوه و دفترچه است و به محصولی گفته می شود که توضیحات جامع و کاملی در مورد یک موضوع یا فرایند ارائه کند، این توضیحات معمولاً با مجموعه ای از تصاویر همراهی می شود.
بروشور غالباً دارای جلد (رو و پشت) و فاقد فضای قابل توجه در عطف است و به صور گوناگون صحافی و ارائه می شود.
ویژگی منحصر به فرد بروشور (که در کمتر محصول گرافیکی دیگری به چشم می آید) قابلیت تغییر ابعاد در هنگام ارائه و استفاده است. بدین معنی که در هنگام ارائه یک بروشور، این امکان وجود دارد که ابعاد آن ۲۰×۱۰ سانتیمتر باشد ولی در هنگام استفاده از آن، ممکن است ابعاد این محصول به ۲۰×۶۰ سانتیمتر افزایش یابد. این ویژگی به طراح اجازه می دهد حجم بسیار زیادی از اطلاعات بصری را بدون ایجاد آشفتگی و ازدحام در محصول بگذارند و به مخاطب ارائه دهد (ویژگی ای که بعنوان مثال در پوستر امکان پذیر نیست) از سوی دیگر بروشور معمولاً توسط عامل توزیع به مخاطب ارائه می شود و غالباً در کنار رقیب قرار ندارد (به استثنای نمایشگاه های تخصصی و عمومی، کمتر اتفاق می افتد شما بطور همزمان دو یا چند بروشور از موضوعات گوناگون را در یک لحظه دریافت کنید.)
همراه بردن بروشور توسط مخاطب (ولو برای مدتی کوتاه) این اجازه را به آن می دهد تا زمان بیشتری نسبت به دیگر انواع گرافیک جهت انتقال پیام در اختیار داشته باشد.
از آنجا که بروشور در حکم یک نقشه راهنما در ارتباط با موضوع مورد توضیح است، دقت مخاطب نسبت به مطالب منعکس شده در آن نیز بیشتر خواهد بود. در عین حال با توجه به کم حوصلگی مخاطبان عصر رایانه و توقع انتقال سریع مطلب، بروشور بیشتر برای کالاهای مصرفی و موضوعات خدمات ضروری می تواند پاسخگو باشد. قطع متداول بروشور (حداقل در ایران) بطور معمول حدود A4 و یا A5 است. 

در توجیه کاربرد بیشتر این قطع، باید به دور ریز کمتر کاغذ (مقوا) مصرفی اشاره کرد. در غیر این صورت بسته به موضوع و مخاطب، حجم عناصر بصری (میزان تصاویر و نوشتار) ابعاد و اندازه ی آن، قابل تعیین و تعریف است. بروشور عمدتاً به یکی از اشکال زیر طراحی و ارائه می شود:

الف- بروشورهای لتی
 (به هر برگ بروشور که به برگ دیگر اتصال دارد، یک لت گفته می شود.)

ب- بروشورهای فرمی
پ- بروشورهای اسلیپ کیس
    
بروشورهای لتی، بروشورهایی هستند که صفحات آن بر روی هم تا می خورند و در نهایت بروشور بصورت مجموعه ای از صفحات تا شده (روی جلد، پشت جلد و صفحات داخل) در اختیار مخاطب قرار می گیرد. ویژگی اصلی این بروشورها این است که نیاز به دوخت صفحات به یکدیگر نداند و صحافی آنها با خطوط تاخور انجام می پذیرد. نحوه ی تا خوردن صفحات بر روی هم ممکن است بصورت رو به پشت باشد که در این صورت بروشور، آکاردئونی گفته می شود. حالت دوم تا خوردن به این صورت است که یک  صفحه بر روی صفحه کنار خود تا  شده، سپس دو صفحه بر روی صفحه کناری تا می شوند و این حرکت در همان جهت تاخور اول ادامه پیدا می کند. این بروشورهای لتی را می توان دربی یا تودلی نیز گفت. در حالت آکاردئونی پهنای لت ها معمولا هم اندازه تعیین می شوند ولی در حالت تودلی معمولا لت هایی که بر روی لت دیگری تا می شوند در پهنا کمی کوچکتر تعریف می شوند، این امر بدلیل جلوگیری از قوس برداشتن و به اصطلاح شکم کردن بروشور به هنگام تا خوردن و بسته شدن است.
علاوه بر دو حالت ذکر شده در نحوه ی چیدمان صفحات بروشورهای لتی، شیوه های ابتکاری دیگری نیز قابل ارائه هستند که ممکن است تلفیقی از یکدیگر باشند. (از جمله مواردی که تعیین کننده ی انتخاب حالت لتی یا فرمی است تعداد صفحات و محل ارائه بروشور است، بروشورهایی را که دارای تعداد صفحات کمی هستند و معمولاً در نمایشگاه ها ارائه می شوند، به حالت لتی طراحی و عرضه می کنند).
    در بروشورهای فرمی، حالت چیدمان صفحات مانند نشریه یا کتاب است. به عبارت دیگر تفاوت عمده ی بروشورهای فرمی و بروشورهای لتی در این است که در بروشورهای فرمی صفحات در قسمت عطف به یکدیگر متصل اند و دیدن تمام صفحات در کنار یکدیگر امکان پذیر نیست، در حالی که در بروشورهای لتی شما غالبا امکان دیدن نیمی از صفحات بروشور را در یک دید خواهید داشت. بروشورهای فرمی در بیشتر موارد ته دوخت می شوند و این دوخت معمولا با مفتول های فلزی (منگنه) انجام می گیرد. بروشور معمولا دارای جلد است و بویژه در حالت لتی باید روی جلد و پشت جلد آن جدای از نحوه تا خوردن، توسط ایجاد فضای لازم قابل تشخیص باشند. عواملی که در روی جلد قید می شوند عبارتند از: نام موضوع، نشانه ی آن موضوع، تصویر یا تصاویر مرتبط که می توانند جنبه ی مفهومی و نیز تزئینی داشته باشند و نهایتاً شعار تبلیغاتی. در روی جلد معمولاً نشانی (ولو مختصر) قید نمی شود و توضیحات نوشتاری متن مطلقاً نباید از روی جلد آغاز شود. پشت جلد نیز محل قرار گیری نشانی و در بسیاری موارد تکرار عنوان موضوع و نشانه است. باید دقت داشت که در اکثر موارد و بطور معمول، اندازه ی عنوان و آرم در پشت جلد کوچکتر از اندازه ی آنها در روی جلد است.
    محل قرار گیری عوامل بصری ذکر شده را موضوع کار مشخص می کند ولی در غالب موارد عنوان در پایین نشانه قرار می گیرد و در پشت جلد مجموعه نشانه و عنوان، و در نیمه ی پایینی کادر، نشانی چیدمان می شوند. همچنین مناسب تر است در صفحه ی پشت جلد مطالب متن قید نشوند. بروشورهای اسلیپ کیس بروشورهایی هستند که جلد آنها بصورت یک فولدر یا پوشه ساخته می شوند و صفحات داخل آن بطور مجزا و جدا از یکدیگر تهیه می شوند، سپس این صفحات در داخل جلد یا همان فولدر قرار می گیرند.
    غالباً جنس جلد در بروشورهای اسلیپ کیس نسبت به صفحات داخل ضخامت بیشتری دارد، همچنین بدلیل عدم اتصال صفحات متن و جلد، در صورتی که نیاز به جایگزین کردن متن جدید باشد، این امر براحتی امکان پذیر خواهد بود.
پامفلت و لیف لت از گونه های دیگر بروشور هستند. پامفلت، بروشوری است که دارای صفحات اندک است و جنس کاغذ جلد و صفحات داخل آن از کاغذهای گرماژ کم انتخاب می شود. غالب دفترچه های راهنمای کالاهای مصرفی از مجموعه ی پامفت ها به شمار می آیند. لیف لت نیز به برگه های کوچکی اطلاق می شود که درون بسته بندی ها قرار می گیرند و توضیحات لازم را در اختیار مخاطبان قرار می دهند (مانند بسته های دارو).
    انتخاب قطع و تعداد صفحات بروشور همچون تمامی گونه های گرافیک بر اساس حجم مطالب نوشتاری و تصویری و نیز مخاطب مشخص می شود. اندازه و نوع قلم نیز متناسب با موضوع و مخاطب تعیین می شود ولی بطور معمول اندازه قلم متن بروشور بین پوینت ۸ تا ۱۴نازک انتخاب می شود (شکل ظاهری قلم می تواند در انتخاب قلم های مابین این دو اندازه یاری رسان باشد).
    همینطور فاصله بین سطرهای نوشتار متن بر اساس اندازه پوینت حروف به اضافه ی یک سوم همان اندازه انتخاب می شود. اگر چه نهایتاً این اندازه در جهت زیباتر کردن مجموعه اثر قابل افزایش یا کاهش است.
    در صفحه آرایی بروشور، رسم یک پایه کار یا گرید الزامی است. پایه کار مشخص می کند که حاشیه های بروشور (قسمت هایی که نوشته قرار نمی گیرد) پهنای ستون نوشتار، محل قرار گیری عکس ها و … به چه صورت باشند.
    بروشور این امکان را به سفارش دهنده می دهد که موضوع خود را به دو یا چند زبان ارائه کند، در حالی که بدلیل تعدد صفحات و فضای قابل توجه، و در دید نبودن تمامی حجم مطالب تصویری و نوشتاری، محصول شلوغ و آزار دهنده نیز نمی شود.
    ایجاد روحیه ی هماهنگ در تمامی صفحات بروشور از جمله مواردی است که باید مورد توجه طراح قرار گیرد. این هماهنگی می تواند از طریق اجرای لی اَوت مناسب، به کار گیری عنصر بصری مشترک در صفحات و یا سود بردن از رنگ های هارمونیک انجام پذیرد.
    اندازه ی تصاویر در بروشور بسته به سه عامل تعیین می شود: 
۱) اهمیت تصویر
۲) کیفیت تصویر
۳) وسعت سطحی که لازم است پوشیده شود.

در بروشورهایی که تعداد صفحات آنها اندک و جهت ورق خوردن صفحات کاملا مشخص است، نیاز به درج شماره صفحه نیست ولی در بروشورهایی که تعداد صفحات زیاد است و در هر مراجعه امکان دارد بخش خاصی از بروشور مورد نیاز کاربر باشد، درج شماره صفحه (از طریق اعداد و یا حروف) و به تبع آن مشخص کردن صفحه فهرست الزامی است. اگر چه یکی از راه هایی ایجاد تنوع در آثار گرافیکی به کار گیری حروف متنوع است ولی بهتر است متن و نوشتار موجود در بروشور با یک یا حداکثر دو نوع فونت نوشته شود و ایجاد تغییرات در بخش های مختلف نوشتار (مانند تیتر، تیترهای فرعی، نشانی و …) از طریق ایرانیک کردن و یا استفاده از حروف سیاه و نازک همان فونت، صورت گیرد.
    بدیهی است در مواردی که موضوع تعریف شونده، نیازمند فضای پر تنش و پر تحرک است، استفاده از چندین فونت نوشتار می تواند در ایجاد و تشدید این فضا کمک رسان باشد ولی در همین زمان نیز لازم است فونت های به کار گرفته شده با یکدیگر سنخیت و هماهنگی داشته باشند.

 

کاتولوگ
    محصولی است که از بسیاری جهات دارای تشابه های قابل توجه با بروشور است. ولی عمده تفاوت آن با بروشور، نه در جنسیت، تعداد صفحات و یا نحوه ی ارائه آن، بلکه در چگونگی معرفی موضوع است. کاتالوگ موضوع را بصورت فهرست وار معرفی می کند. به عبارت دیگر، تنها فهرستی-  معمولاً مختصر- از موضوع را ارائه می کند، در حالی که همانگونه که پیشتر اشاره شد، بروشور بطور مفصل و دقیق به معرفی موضوع می پردازد. این تفاوت کلیدی می تواند تعیین کننده ی تفاوت کاربرد کاتالوگ نیز باشد.
    ارائه ی یک مثال می تواند تفاوت کاربرد بروشور و کاتالوگ را بیشتر مشخص کند. تصور کنید برای خرید تلویزیون به یک فروشگاه لوازم الکترونیک مراجعه کرده اید، فروشنده در ابتدا کاتالوگی در اختیار شما قرار می دهد که مجموعه ای از مدل های گوناگون تلویزیون های تولیدی بصورت فهرست وار و معمولاً به همراه تصویر هر نمونه و مشخصات اولیه از هر مدل (شامل رنگ، ابعاد، وزن، تعداد سیستم های تصویری، قیمت و …) ارائه شده اند.
    پس از آنکه شما مدل مورد نظر را انتخاب و آن را خریداری کردید و در مرحله بعدی، این بروشور محصول است که با ارائه ی اطلاعات کامل و دقیق محصولی که خریداری کرده اید شما را در چگونگی استفاده، نگهداری، تعمیر، ضمانت های لازم و … در یک کلام هر آنچه در ارتباط با آن کالا لازم دارید یاری می کند.
    با توجه به این مثال، می توان نتیجه گرفت که جنسیت کاغذ و مقوا در کاتالوگ با توجه به دفعات بیشتر استفاده از آتن – نسبت به بروشور- باید دوام و در نتیجه گراماژ بیشتری داشته باشد.
    همچنین کاتالوگ منطقاً و در بیشتر موارد حجم کمتری از لحاظ تعداد صفحات خواهد داشت و  امکان معرفی تعداد محصولات یا خدمات و … در آن محدوده ی گسترده تری را به نسبت بروشور در بر می گیرد.
    گذشته از این موارد، کاتالوگ در دیگر نکات مشابهت فراوانی را با بروشور دارا خواهد بود. اصول و چگونگی چیدمان عناصر بصری، اندازه قلم ها، ابعاد و … در کاتالوگ نیز تا حدود زیادی مانند صفحه آرایی بروشور است، اگر چه باید توجه داشت کاتالوگ در غالب موارد دارای حجم تصاویر افزونتر نسبت به نوشتار موجود در آن است.
    کاتالوگ اگر چه از لحاظ ابعاد نیز مشابهت هایی با بروشور دارد ولی استفاده از قطع A4 بیشتر مرسوم است. اندازه ی تصاویر نیز مانند بروشور تابع عوامل سه گانه ای است که در بخش بروشور اشاره شد.
    با این تفاوت که معمولاً و با توجه به اهمیت جذاب بودن عکس در کاتالوگ، عکس های مورد استفاده در کاتالوگ رنگی و دارای کیفیت خواهند بود در حالی که در بروشور تصاویر ممکن است بصورت تک رنگ و حتی رسامی ارائه شوند. (کاتالوگ بیشتر برای موارد اقتصادی تولید می شود و با تصویر مخاطب را جلب می کند ولی بروشور اغلب این وظیفه را به نوشتار محول می کند) همچنین چگونگی فرم بندی آن می تواند مانند بروشور دارای حالت های سه گانه ی یاد شده باشد.
    نکته دیگر آنکه بدلیل مسائل اقتصادی و صرفه جویی در هزینه ها در سال های اخیر بویژه در ایران، ارائه کاتالوگ هایی با ویژگی های بروشور و بالعکس بسیار متداول شده است و اگر چه این امر مطلقاً توصیه نمی شود ولی در حال حاضر تولید کاتالوگ- بروشور حجمی برابر با تولید کاتالوگ و بروشور دارد.

 

نوشته شده در:

ارسال دیدگاه (۰) ←

تابلو سردر مغازه ها

بررسی وضع طراحی گرافیک سردر فروشگاه ها و مغازه ها

امروزه حضور و نقش موثر گرافیک در زندگی روزمره را نمی توان نادیده گرفت. گرافیک به نیاز ما برای برقراری ارتباط با مخاطب پاسخ می دهد و این امر از طریق علائم، تابلوها، بیلبردها و … انجام می شود. ما در زندگی خود، روزانه با هزاران تابلو، علامت و عناصر گرافیکی مواجهیم که برخی را به ذهن می سپاریم و از کنار بسیاری به راحتی و حتی بدون لحظه ای مکث و تفکر می گذریم. 

یکی از تابلوهای عمومی که ما هر روز با آن در ارتباطیم و اطراف ما زیاد به چشم می خورد، تابلوی سر در مغازه هاست (sign) که امروزه تبدیل به نوعی آلودگی بصری برای شهر ما شده است. این تابلوها که در ردیف های نامساوی و به رنگ ها و اندازه های مختلف قرار گرفته اند، فقط باعث شلوغی شهر شده اند و از ارزش هنری و بصری قابل دفاعی برخوردار نیستند. شاید برای اثبات این گفته بهتر باشد از خودمان بپرسیم: که به راستی چند تابلو در ذهن ما مانده اند؟ وقتی در اتومبیل هستیم و از جلوی آنها به سرعت می گذریم، اطلاعات کدامیک را سریع دریافت می کنیم؟ کدامیک دارای هویت و نشان دهنده نوع کار و شغل خاص آن مغازه می باشد؟ و ما برای نشانی دادن از تابلو و علامت کدام مغازه به عنوان یک هویت مستقل خاص آن یاد کرده ایم؟

برای یک معاملات ملکی همان تابلو بکار می رود که برای سالن عروسی یا فروشگاه صنایع دستی و … . تابلوهای مغازه ها بازگوکننده هویت هر حرفه و شغل خاص نیستند.

▪ آنچه در ادامه می آید نقدی است بر زیبایی شناسی تابلوهای مغازه ها آنگونه که باید باشند و این سوال که آیا هر مغازه ای نیاز به تابلو دارد؟

نیاز به عکاسی برای تبلیغ یا معرفی، با وجود سی دی هایی که پر از تصاویر گوناگون است، امروزه کاهش یافته است. استفاده تکراری از عکسی که ممکن است روی صدها تابلوی دیگر با همین کاربری بکار رفته باشد، استفاده از تصاویری که با فرهنگ و نوع بافت شهری ما بسیار بیگانه می باشد، همچنین مغایر با فعالیت یا نوع محصول موجود در آن مغازه می باشد، از دیگر پیامدهای نادیده گرفتن عکاسی و بوجود آمدن نوعی یکریختی در تابلوها شده است. مثال بارز این امر تابلوی مغازه های معاملات ملکی و اغذیه فروشی هاست. استفاده از تصویر خانه های ویلایی مجلل با نوع معماری خاص که با فرهنگ و نوع اقلام موجود در آن مغازه مغایرت دارد، همچنین در تابلوی اغذیه فروشی ها که هیچ کدام تصویری از اغذیه ارائه دهنده خود را در تابلو استفاده نمی کنند، بلکه صرفا یک تصویر اشتهاآور و زیبا را به کار می برندکه شاید روی تابلوی همه اغذیه فروشی های مشابه آن یک شکل باشد.

همچنین وجود نرم افزارهایی مثل فتوشاپ که برای ویرایش تصاویر ساده و قابل استفاده برای همه است، هر فردی را در مقام طراح توانا می سازد. افرادی که که با دانش اندک خود به زیبایی چهره شهر ما آسیب رسانده اند و با استفاده نادرست از عناصر طراحی بر شلوغی و آشفتگی بصری افزوده اند. البته به راحتی می توان بین چیدن تصاویر کنار هم توسط اینگونه افراد و یک طراح حرفه ای تفاوت قائل شد.

به طور کلی این تصاویر تنها جنبه پر کردن فضای خالی را داشته و شاید به نوعی تبدیل به پس زمینه برای تابلوها شده اند. نکته دیگر بی ارتباط بودن عکس با نام و عنوان شغلی است. مثل استفاده از تصویر شخصیت های فیلم ارباب حلقه ها برای مغازه فروش موبایل یا تصاویر میکی موس برای قنادی! حتی گاهی برخورد مستقیم و سطحی نیز به چشم می خورد که ترجمه تصویری هر کلمه است. مثلا فروشگاههای ورزشی که لیستی از کالاهای موجود خود را بر روی تابلو به نمایش می گذارند.

استفاده از فونت های فانتزی و بعضا ناخوانا در اندازه های بزرگ که نه فقط از فاصله کم آزاردهنده است، بلکه زیبایی کار را نیز خدشه دار می کند. همچنین رنگی کردن فونت ها که هیچ تفکری در پشت خود ندارد، فقط از وجود طراحان مبتدی حکایت دارد.

دسته بندی نکردن اطلاعات و نداشتن اولویت از نظر اینکه چه نوع اطلاعاتی نسبت به دیگری برای بیننده در اولویت قرار دارد، باعث می شود تابلو تبدیل به یک بروشور شود و بیننده را با حجم بالایی از اطلاعات غیرضروری مواجه کند که هیچ هدفی را دنبال نمی کند. فقط نوعی داستان سرایی است که با استفاده از تصاویر مختلف، توانایی ها و برتری های خود را نشان دهند. البته این شلوغی در کنار تابلوهای شلوغ دیگر و آشفتگی های شهر ما باعث می شود که نه فقط دیده نشوند، بلکه شهروندان را هم سر در گم می کنند.

و در آخر اندازه نامتعارف و غیراستاندارد تابلوها که گاهی به دوبرابر ارتفاع مغازه ها نیز می رسد، از دیگر باورهای اشتباهی است که هر چه بزرگتر باشد بهتر دیده می شود و بیشتر جلب توجه می کند.

برای شهری مثل تهران که از جمعیت و ترافیک اشباع شده است، شاید اندکی آرامش و سکون برای مخاطب بسیار موثرتر و چشم نوازتر باشد، همچنانکه استفاده از رنگ های شاد در شهرهای سوییس و امثال آن، بتواند اندکی از سردی و بی روح بودن فضا بکاهد.

همانطور که گفته شد، دسته بندی اطلاعات، همچنین استفاده از فونت مناسب و هماهنگ با موضوع و زمینه کاری، استفاده بجا از طراحی حروف و رنگ مناسب از عوامل مهم وموثر در زیبایی تابلو به شمار می رود.

آنچه در این نقد مورد بحث قرار گرفت، بررسی تابلوهایی بود که هر روز بی اعتنا از کنار آنها می گذریم و به تاثیری که می تواند بر آرامش شهروندان در میان این همه شلوغی و همهمه داشته باشد، بی توجهیم.

تفکر غلط و اشتباهی که در پس این تابلوها قرار دارد، عدم زیبایی چهره شهر به دلیل شکل، اندازه و رنگ های مختلف تابلوها و نگاه طراح به این مساله از مواردی است که باید مورد تامل قرار گیرد. اگر دقیق تر و موشکافانه تر به این تابلوها نگاه کنیم، کمتر موردی را می یابیم که با اصول مبانی و زیبایی شناسی منطبق باشد.

با طرح این سوال، مطلب را به پایان می رسانم که آیا بهتر نیست نظارتی بر این شاخه از گرافیک وجود داشته باشد، تا از رشد بی رویه این تابلوها اندکی کاسته شود؟

 

 

منبع: سایت رسم

نوشته شده در:

ارسال دیدگاه (۰) ←

گرافیک محیطی

گرافیک محیطی چیست؟

گرافیک محیطی به عنوان یکی از شاخه های گرافیک بخش عمده ای از فعالیت های تبلیغاتی و تجاری را در بر می گیرد. محیط اطراف ما خانه ای که در آن زندگی می کنیم خیابانی که درآن تردد می کنیم فضای سبزی که درآن قدم می زنیم، پارکی که برای تفریح به آنجا می رویم، همه نیاز به برقراری روابط منطقی فرمی و روابط سازمان بندی دقیق بر مبنای اصول و مبانی بیان بصری دارند.

انسان به واسطه گرافیک محیطی با محیط پیرامون خود سخن می گوید، و با دیگران ارتباط برقرار می کند. گرافیک محیطی در ایجاد فضایی مطلوب و دلنشین برای افراد جامعه نقش موثردارد.
محیط مناسب یعنی فضایی که بشر در آن بتواند فارغ از فشارهای ناخواسته روانی رشد کرده و شکوفا شود و این از خواسته های عقلانی و منطقی هر جامعه است. گرافیک محیط زیبایی بصری و نظم و هماهنگی مطلوب فضا است.
مقصود از تمام طرح های گرافیکی برای محیط داخلی و خارجی – ایجاد فضایی برای زندگی پر نشاط و سالم و قانع کننده است گرافیک محیطی را می توان به دو گونه گرافیک محیطی دو بعدی یامسطح و سه بعدی یا حجمی تقسیم کرد.

امروزه گرافیک بعنوان یکی از مهمترین عوامل تبلیغ، پیام رسانی و نشر دانش سیاسی، اجتماعی و فرهنگی می باشد و در جوامع پیشرفته از مهمترین ارکان تشکیل دهنده یک زندگی اجتماعی است. طراحی گرافیک در اعلان های تبلیغاتی و تجاری تلویزیون، سینما، بسته بندی کالاها، علائم راهنمایی و رانندگی، ویترین مغازه ها، تزیین خیابانی و مکان عمومی نظیر هتل ها، فرودگاهها و مترو ها، رستوران ها و پارک ها، فروشگاه ها و اماکن مختلف ورزشی هنری و فرهنگی، نوشته ها و تبلیغات بدنه ساختمان ها و وسایل نقلیه مثل اتوبوس ها، ترن ها و هواپیماها بیل بردها و گرافیک در ابعاد بزرگ و نقاشی دیواری، پیکتو گرام ها و علائم نمادین، نقش عمده ای دارد.

ارتباطات عصر حاضر فرمهای مختلفی را در بر میگیرد از ماهواره ها گرفته تا ساعت های مچی “اما علوم جدید نتوانستند جانشین فرمهای قدیمی ارتباطات از قبیل نوشته ها و علایم بشوند به هر صورت با توجه اینکه جامعه به سرعت پیچیده میشود علایم نیز به همان صورت پیشرفت میکنند به طوری که وجود علایم زیاد نوعی آلودگی تصویری را به وجود آورده است به هر صورت امروزه ما سعی در گریز از آشفتگی های بصری داریم.

طراحی گرافیک محیطی نه به تنهائی هنر است نه به تنهائی علم , بلکه شامل هر دو وجه میباشد. طراحی باید مخلوطی از تاثیرات خلاقه موثر باشد به صورت بررسی منطقی و تکنیک و اینکه چگونه کار باید انجام شود.نتیجه چنین ترکیبی سبب به وجود آمدن علائمی میشود که به طور موثر با مردم ارتباط برقرار میکند.در گرافیک محیطی سعی میگردد با اتکاء و با استفاده از تجربه های خلاق هنری شرایط مناسب برای زندگی انسان معاصر بوجود آید.

در گرافیک محیطی پیوند انسان با محیط تصحیح شده , نکات غیر ضروری و نادرست آن حذف ونکات ضروری آن مورد تاکید قرار گرفته و بر جسته میشود .در گرافیک محیطی اطلاع رسانی , ساده سازی و در یافت شدنی بودن ارتباطات انسان و زیبائی شناسی جدید و مناسب مورد توجه قرار میگیرد.

بخشی از عرصه های گرافیک محیطی به شرح زیر است:

 

گرافیک محیطی فضای باز


الف-نمای معماری… مواد-رنگ-ابعاد-طرح

ب-باجه ها… ایستگاه اتوبوس-بلیط-تلفن-روزنامه-پلیس

ج-آب نماها

د-حجم های گرافیکی

ه-نورآرائی

د-تبلیغ: دیواری-بنرهاـوسایط نقلیه-شیوه های دیگر

 

گرافیک محیطی فضای بسته:

در گرافیک محیطی فضای بسته هم میتوان آنرا به طور جداگانه اطلاع رسانی کرد که در مجموع میتوان از دسته های زیر یاد کرد.

الف-ویترین ها

ب-غرفه ها و فضاهای نمایشگاهی

ج-محیط های آداری و آموزشی

د- محیط خانگی

گرافیک محیطی علمی است که در آن چگونگی استفاده از فرمها “رنگها “نقشها و تصاویر گوناگون به شکل ماهرانه “اصولی و برنامه ریزی شده در جهت بهتر ساختن وساده شدن روابط “ارتباطات”ترافیک”و همچنین کاملتر ساختن زیبائی محیط عمومی مطرح شده و مورد بررسی قرار گرفته است.

 

گرافیک محیطی و تاثیر آن بر جامعه:

زمانیکه یک ساختار گرافیکی در ارتباط مستقیم با اقشار مختلف یک جامعه شهری بود وهدف آن ایجاد یک فضای زندگی مساعد و دلپذیر و هماهنگ ساختن با سن و فرهنگ و خلق وخوی افراد آن جامعه باشد از آن به عنوان گرافیک محیطی یاد میشود .بدیهی است در صورتیکه تدابیر مقتضی از طرف اداره کنندگان در زمینه های مختلف در طراحی مناسب و اصولی عناصر تشکیل دهنده گرافیک محیطی صورت نگیرد محیط زیست و زندگی شهروندان به صورت مکانی غیر قابل تحمل و متشنج در خواهد آمد.چرا که با ایجاد مجموعه ای متناسب ازنظر شکل و رنگ میتوان موجبات امیدواری و کشش افراد جامعه را برای زندگانی فراهم ساخت و اسباب شور و شوق عمومی را فراهم نمود و روح تازه به اجتماع داد.

رنگ در گرافیک محیطی اثر به سزائی دارد زیرا باعث ایجاد نماد میشود.مثلأ با دیدن اتوبوس قرمز دو طبقه یاد لندن می افتم و در چنین شهری یا شهرهای شمالی خودتان که فضای سبز زیادی دارند باید از رنگ سبز استفاده کرد ورنگ مکمل ان تحریک برانگیز است پس از رنگ بندی محیطی , با ملاحضات اقلیمی در نظر گرفته شود طبیعی است برای عده ای که در محیط گرمسیری زندگی میکنند نباید رنگ کرم به کاربرد برد بلکه بهتر است از رنگهای سرد استفاده کرد همانطور که گنبدهای فیروزه ای و آبی در بافت های قدیمی کویری بسیار دلنشین است.

 

هدف از گرافیک محیطی:

۱.راهنمائی مردم به ساده ترین شکل.

۲.زیباسازی از طریق به کارگیری اصولی فرم , طرح و هماهنگی آنها با یکدیگر و محیط پیرامون خود.

۳.افزایش سطح فرهنگ جامعه در قالب اهداف تبلیغاتی , فرهنگی و تجاری از طریق دیوار آگهی ها , بنرها وغیره

طراحی محیطی می کوشد تا بین طرح هائی که ارائه میدهد و هر آنچه از پیش در محیط وجود دارد هماهنگی ایجاد کند.عوامل معینی چون جغرافیای محیط , آب و هوا , نور خورشید , میزان بارندگی , نوسان حرارتی , پوشش گیاهی و …………..

به عنوان بخشهای طبیعی و زیست و محیطی و مجموعه عواملی چون نوع معماری و مواد و مصالح”فضاهای آمد و شد , میزان تردد و…………… به عنوان بخش های ساخته شده ناشی از حضور انسان عواملی است که طراح در جریان کار خود باید آنها را بشناسد و مورده توجه قرار دهد.

نوشته شده در:

ارسال دیدگاه (۰) ←

پیکتوگرام یا لوگوتایپ

پیکتوگرام یا لوگوتایپ

علائم تصویری اغلب به پیکتوگرام  یا ایزوتایپ معروفند. در واقع یک ایزوتایپ نام نوعی خاص از علائم تصویری (پیکتوگرام) است که از سوی آقای”اوتو ذویلات”از استرالیا طراحی شده است. این علائم به لحاظ آنکه پیامهایی همچون صدا، شخصیت (کاراکتر)، حرکت و رنگ  را  نیز در بر می‌گیرند‌دارای‌معانی‌چندگانه‌هستند.

علائم تصویری، زبان تصویری علائم و نشان های اختصاصی را با تصاویر در هم آمیخته و ترکیب می گردانند تا با بیننده خود ارتباط برقرار سازند. تصاویر می توانند در برگیرنده حروف، رنگها، علائم و اجزاء به طرز جلوه یافته تری باشند تا در رسانیدن نظرات و ایده ها مؤثرتر و کاراتر واقع شوند. از بعضی لحاظ، علائم تصویری از نظر شکل و فرم به علائم و نشانهای اختصاصی، نمادها و اشکال ساده شباهت دارند. کاربرد معدودتر علائم تصویری نسبت به نمادها و نشانهای تجارتی بیشتر به این لحاظ است که علائم تصویری بطور معدودتری مورد استفاده قرار گرفته اند. توضیح معقول تر و قابل قبول تر برای این امر این است که واژه “علامت تصویری” در جهان طراحی آنطور که باید جای و مکان خود را نیافته است.

علائم تصویری در خلال بازیهای المپیک توکیو در سال ۱۹۶۴ بطور گسترده ای در ژاپن مورد استفاده قرار گرفت. هرچند به نظر نمی رسید این علائم در بیرون از ژاپن شناخته شده باشند، گرچه بسیاری علائم راهنمایی و رانندگی در اروپا با علائم تصویری طراحی گردیده اند. در واقع، استفاده از علائم تصویری مربوط با علائم راهنمایی و رانندگی، ابتدا در اروپا آغاز شدند و ژاپن به سرعت از نمونه ای اروپایی دنباله روی نموده. اگر چه اکثر علائم راهنمایی و رانندگی در آمریکا هنوز به صورت حروف می باشند اما علائم تصویری به گونه گسترده تری درحال استفاده می باشند. بطور فزاینده ای آشکار گردیده که علائم تصویری، بعنوان جنبه مهمی از ارتباطات و طراحی تصویری در سراسر جهان در حال تحول و تکامل هستند.

به عبارت دیگر نشانه تصویری، نقش یا علامتی است که بدون استفاده از کلمات می تواند ما را به چیزی متوجه ساخته، هشدار و یا جهت دهد. در عمل ثابت شده که این نشانه ها ارزش زیادی برای عموم مردم دارند، نخست آنکه به افراد امکان می دهند تا اطلاعات را خیلی سریع دریافت کنند و دوم آنکه، این نشانه ها مشکل تفاوت بین زبانهای مختلف را برای مسافرینی که در کشورهای خارجی سفر می کنند، مرتفع می سازد. از نشانه های تصویری استفاده های مختلفی می شود، از جمله در تبلیغات، آگهی، دستورالعمل، علائم هشدار دهنده، اعلان خطر و …

به طور کلی هدف از این روش ساده کردن شکلها و احجام به یک فرم ساده و اولیه می باشد حال ممکن است این شکلها دارای فرمهای خاصی باشند و ما باید مرحله به مرحله خطوط شکلها را ساده بکنیم تا در نهایت شکل به یک شکل کاملاً ساده با مفهوم اولیه در بیاید. اما یادآور شوم که فرم شکل ما هرگز نباید تغییر غیر استانداردی داشته باشد در پیکتوگرام ما بیشتر به کل موضوع توجه می کنیم و جزئیات را تا حد امکان حذف می کنیم. تغییراتی که ما روی شکل انجام می دهیم  اصولاً با اشکال هندسی می باشد. بیشتر سازندگان یک طرح کالای مورد نظر را که برای تبلیغ می خواهند تبلیغ آن را با پیکتوگرام انجام می دهند که از یک نظر کار جلوه خاصی داشته باشد با مفهوم اولیه؛ از یک نظر برای اینکه رقبا به جزئیات کار پی نبرند و شکل ساده شده یک شکل در ذهن مخاطب راحت تر جایگزین می شود.

Pictogram  نوعی نماد بصری است که اطلاعات را به صورت تصویری و بدون استفاده از کلام ارائه می کند. تصویر نشانه نوعی نماد گرافیکی است که داستان را به شیوه ای بسیار ساده و همه فهم و فارغ از محدودیت‌زبانی‌روایت‌می‌کند.
امروزه این نمادها را می توان در همه جا دید؛ از علائم راهنمایی و رانندگی گرفته تا علائم و نشانه های فروشگاهها، ساختمانهای عمومی، مترو، راه آهن و خلاصه هرکجا که ضروری است اطلاعات را سریع و صریح، به اطلاع عموم می رساند. این نمادها بدون استفاده از کلمات و جملات اطلاع مورد نظر را در اختیارمان می گذارند، این علائم خود یک زبان بین المللی، بصری و بدون کلام هستند. این علائم و مفاهیم می تواند هشدار دهنده، راهنمایی کننده و… باشند و یا به عبارت دیگر با استفاده از این نمادهای تصویری می توانیم به یک ارتباط تصویری دست پیدا کنیم.معمولاً این نوع از نشانه ها برای آسان شدن ارتباط در یک محیط به کار می رود. مثل علائم و نشانه های موجود در فرودگاه، ترمینالها، بیمارستانها، پارک، باغ وحش و غیره و یا تصویر یعضی از تابلوهای راهنمایی و رانندگی مثل : محل عبور بچه ها، ورود کامیون ممنوع، محل ریزش کوه، جاده لغزنده است و…

در طراحی این نشانها ؛تصاویر ساده می شوند و چند بخش از عناصر اضافی حذف می شوند ولی نباید به گویایی آن صدمه وارد شود. یعنی بیننده به محض دیدن نشانه باید به راحتی به مفهوم آن دست پیدا کند. از خصوصیت دیگر پیکتوگرامها این است که به دلیل آنکه در یک محیط تعدادی از اینها مورد استفاده قرار می گیرند باید طراحی به صورتی انجام گیرد که هم مفاهیم مورد نیاز بیان شود و هم در کل یک پیوستگی و همگونی‌شکل‌با‌هم‌داشته‌باشند.
پیکتوگرامها برخلاف آرم نیاز به سادگی و گویایی خاص خودش را دارد و از پیچیدگی کمتری نسبت به آرم برخوردار است. پیکتوگرام نباید گنگ و پیچیده باشد چون کارایی خودش را از دست می دهد.

در نتیجه هدف در پیکتوگرام ساده کردن یک شکل است به طوریکه با این کار مفهوم خود را از دست ندهد. ممکن است ما تصویری را انتخاب کنیم که آن شکل انحنا یا شکستگی داشته باشد، ما باید آن شکل را با اشکال هندسی به ساده ترین طرح با مفوم اولیه در بیاوریم.

نوشته شده در:

ارسال دیدگاه (۰) ←

تعرفه و قرارداد

010203040605070809

نوشته شده در:

ارسال دیدگاه (۰) ←

پوستر

پوستر

به ورقه یا تابلوهایی اطلاق می شود که به منظور انتقال صریح، روشن جالب توجه و ارزان قیمت اطلاعات و یا ترویج طرز فکرها، ایده ها و ارزشها بکاربرده می شوند. پوستر یک اثر چاپ و تکثیر شده از یک موضوع، درباره یک رویداد یا واقعه خاص جهت اطلاع رسانی به قشر گسترده ای از مخاطبین جامعه، ارایه می شود.

پوسترها به گونه های مختلف تقسیم می شود:

پوستربا عناوین شناختی: (مثل پوسترهای بازیکنان فوتبال، معرفی شهرهای دیدنی و… )

پوستر با مطالب و عناوین خبری: (بطورمثال پوستربا عناوین جشنواره ها و سمینارها و… )

پوستر با عناوین آموزشی و تربیتی: (مثلا نمایشگاه لوازم آموزشی و کمک آموزشی – پوستر بهداشت و سلامتی)

پوستر با عنوان فرا خوان و یا دعوت به بازدید: (مثل فراخوان و یا دعوت به سمینار – فعالیت هنری و… )

پوستر جهت اطلاع رسانی: (کمک به مردم محروم و زلزله زده بم – عناوین سیاسی – فرهنگی و… )

پوستر با موضوع اقتصاد و تجارت: (پوستربرای فعا لیت های تجاری مثل عطرها – پوشاک – فروش فوق العاده محصولات یک موسسه – تبلیغ ساعت های… )

با توجه به موارد استفاده از پوستر، گروه سنی و طبقات اجتماعی بیننده، نوع رنگ، فونت نوشتاری، ایجاد فضا و حتی قطع و اندازه پوستر نیز انتخاب می شود. ویژگی های یک پوستر موفق عبارتند از: سادگی، گویایی، جذابیت رنگی، کادر مناسب، ترکیب بندی مناسب فرم و رنگ ، وحدت، خلاقیت ویژه، خوانایی در پوسترهای نوشتاری، اجرای مناسب، حروف گذاری مناسب تیترهای اصلی و فرعی ( Layout )

 

تاریخچه ی کوتاه از پیدایش پوستر

پوستر گونه ای دیگر از زیر مجموعه های هنر گرافیک است با سابقه بسیار قدیمی در تخته اعلان، آگهی دستی، برگه نمایش، باسمه چوبی و جز اینها، ولی از زمان ابداع لیتوگرافی رنگی با ویژگی های جدید (بطور مثال طرح ساده و رنگ بندی تند) مطرح شده است. اگر چه نخستین پوستر انگلیسی در سال ۱۸۷۱ میلادی توسط فدریک واکر به روش حکاکی روی چوب تهیه شد. ولی ژول شره فرانسوی را باید پدرهنر پوستر دانست. سپس تولوز لوترک اهل فرانسه (۱۸۶۴ – ۱۹۰۱ م) تحت تاثیر ژول شره و با بهره گیری از با سمه های ژاپنی عرصه تازه ای را در برابر هنر پوستر گشود. تولوز لوترک طراح پوستر، با سمه ساز و چاپگر اهل فرانسه، اگر چه وی فقط سی و دو پوستر و تعداد کمی آگهی، کتاب و جلد صفحه موسیقی و… طراحی کرد اما نقش مهمی در شکل گیری و تحول طراحی پوستر مدرن داشت. در سال ۱۸۹۱ میلادی اولین پوستر خیره کننده خود را برای مجله langaulue در مولن روژ طراحی کرد که بلا فاصله موجب شهرت او شد. پیشگامان این هنر در کوشش های خود برای تلفیق مقاصد هنری و تبلیغی به ضرورت طراحی ساده و قوی پی بردند. در پیش تر از خلق پوستر توسط این هنرمندان، آگاهی دادن خبر توسط تخته ها یی به ابعاد ۷۵×۶۰ و فقط به صورت نوشتاری و قابلیت تک رنگ و یا دو رنگ امکان پذیر بود. حالتی گردن آویز داشت که به مثال پیراهن داخل سر می رفت. قسمتی در جلوی سینه او قرار می گرفت و قسمت دیگر آن به پشت کمر آویخته می شد. در شهر مشغول به قدم زدن می شدند و مردم آن را مطالعه می کردند. پس از جنگ جهانی دوم، هنر پوستر در مراکز تحول اولیه اش (فرانسه – انگلستان – روسیه و آلمان) محدود نماند. به خصوص، لهستان، کوبا، ژاپن و بسیاری از کشورهای جهان سوم در این عرصه درخشیده. در ایران نیز از دهه ۱۹۶۰ میلادی، هنر پوستر با آثار مرحوم مرتضی ممیز و چند تن از استادان و طراحان گرافیک وارد مرحله تحول جدی خود شد. گرچه هنوز نمی توان از مکتب پوستر ایرانی نمونه های ارزشمندی از هنر خود را ارایه داده اند. برای پوستر نمی توان ابعادی قراردادی منظور کرد ولی جهت نصب بر روی تا بلوهای اعلانات غالباً ابعاد استاندارد ۷۰×۵۰ و یا ۱۰۰×۷۰ را رقم می زنند. به همین خاطر پوسترها در همه جای دنیا به صورت عمودی تعریف شده است، طراحی بردهای درون شهری جهت نصب پوسترتابع این ابعاد استاندارد است یعنی نسبت چند ۵۰ سانت به طول و چند ۷۰ سانت به عرض. ولی در خصوص پوسترهای فانتزی است این ابعاد بصورت آزاد عمل می شود که امروزه بسیار شاهد آن هستیم. پوستر از جمله متداول ترین نوع ساختار گرافیکی است که معمولاً از دو عامل مهم پیام و تصویر تشکیل شده است. عملکرد پوستر ارتباط برقرار کردن میان افراد جامعه با موضوع تبلیغ می با شد. در بیشترمواقع حامل پیام و آگاهی دادن یک خبر و اطلاع، بصورتی که بیانگر رویداد در گذشته و یا زمان حال و یا نوید از خبری در آینده باشد.

نوشته شده در:

ارسال دیدگاه (۰) ←

اوراق اداری

اوراق اداری

اوراق اداری به مجموعه سربرگ، کارت ویزیت و پاکت نامه گفته می شود. در کنار آنها، مواردی همچون کاغذ یادداشت، فلش کارت، کارت های اعتباری و پرسنلی، لیبل وسایل و… نیز وجود دارند. اوراق اداری از مهمترین محصولات گرافیکی و تبلیغاتی برای ایجاد طرح جامع هویت بصری برای یک شرکت، موسسه، کارخانه و حتی شخص حقیقی می باشد.

نکته ی پر اهمیت در طراحی ست اوراق اداری، ضرورت هماهنگی بصری در تمامی آنهاست. به عبارت دیگر یک هویت مشخص باید در میان سربرگ ، کارت ویزیت ، پاکت نامه و… موجود باشد. این هویت بصری مشترک می تواند از طریق ارائه ی عناصر بصری تزئینی مشترک و یا با نحوه رنگ پردازی و چیدمان مشابه و… ایجاد شود .

به طور معمول شروع طراحی اوراق اداری از کارت ویزیت یا سربرگ آغاز می شود و سپس براساس الگوی اولیه، موارد بعدی شکل خواهند گرفت، ضمن آنکه در هر مرحله امکان بازنگری و تغییر بر روی موارد انجام شده پیشین امکان پذیر است.

 

کارت ویزیت

کارتی در ابعاد استاندارد ۵x۹ سانتیمتر است که بر روی مقوا با گراماژ گوناگون ارائه می شود. (در مورد قطع کارت ویزیت این نکته ضروری است که بعد از مراحل چاپ به دلیل برش لبه های آن کمی از ابعاد گفته شده کوچکتر می شود) کارت ویزیت در حقیقت ساده ترین تبلیغات برای یک موضوع است.

(به ویژه برای اشخاص حقیقی) عناصر بصری که به طور معمول در کارت ویزیت قابلیت حضور دارند عبارتند از: نشانه و عنوان، مختصری از محدوده فعالیت(در حد چند کلمه) و نشانی و تلفن. البته امروزه از اطلاعاتی نظیر آدرس ایمیل و وب سایت و موبایل هم میتوان استفاده کرد. افقی یا عمودی بودن کارت ویزیت بستگی به چونگی تصاویر و نوشتار آن دارد. در صورت امکان بهتر است در طراحی گرافیک کارت محدوده ای خالی از عناصر نوشتاری و تصویری پیش بینی شود تا در دست گرفتن کارت از آن قسمت انجام گیرد.

اندازه فونتهای عادی در کارت ویزیت غالباً از ۱۲ پوینت بیشتر نخواهد بود. همچنین تنوع استفاده از فونت های گوناگون امکان پذیر است، اگرچه باید توجه داشت این تنوع استفاده، نباید بیش از ۲ تا ۳فونت باشد، ضمن آنکه تمامی آنها نیز باید با یکدیگر مشابهت بصری داشته باشند. استفاده از عکس های با جزئیات، به دلیل عدم امکان بزرگ نمایی آنها، کمتر توصیه می شود. کارت ویزیت نیز متناسب با نوع فعالیت موضوع و نظر سفارش دهنده قابلیت حرکات فانتزی را خواهد داشت.

اگرچه ابعاد کارت ویزیت بیشتر به صورت استاندارد استفاده می شود ولی در صورتی که کارت به صورت عمودی طراحی شود، کاستن از پهنای کارت سبب کشیده تر شدن و زیباتر شدن قطع خواهد شد.

تـوجه به تـراز کردن انتها و ابتدا خطوط و نوشتار با یکدیگر و با تصاویر و فرم ها می تواند گرافیک کارت را قوام بخشد و بر زیبایی چیدمان بی افزاید.

 

سربرگ

برگه ای است که به طور معمول در قطع ۲۹٫۷x۲۱ سانتیمتر (قطع A4 ) ارائه می شود و برای انجام نامه نگاری ادارات و مؤسسات یا اشخاص حقیقی مورد استفاده قرار می گیرد. مواردی که امکان حضور در سربرگ را دارند، عبارتند از: نشانه و عنوان، نشانی، عناوینی مانند (تاریخ، شماره، پیوست) که با توجه به فایل های آماده برای نامه نگاری های اداری، برروی سربرگ چاپ نمی شوند وتنها فضای لازم برای چاپ آنها توسط چاپگرهای رومیزی در سربرگ پیش بینی می شود. همچنین عناصر بصری تزئینی دیگر. به طور معمول محل قرارگیری آرم و عنوان در بالای سربـرگ پیش بینی می شود، این مورد به ویژه در سربرگ های ادارات دولتی به عنوان یک اصل رعـایت می شود. اگرچه در سایر موارد طراح می تواند با توجه به روحیه و محدوده ی فعالیت سفارش دهنده، مکان مناسب برای قرار گرفتن آرم و عنوان را تعیین کند.

بدیهی است که محل قرارگیری آرم نباید لطمه ای به کاربری اصلی سربرگ (ضرورت نگارش متن بر روی آن ) وارد کند. قرار گرفتن نشانه و عنوان در سمت چپ یا راست (بالا) سربرگ بستگی به شکل و جهت نشانه دارد، ولی به طور معمول در سربرگ های دولتی نشانه در سمت راست بالا قرار می گیرد تا امکان درج تاریخ و شماره نامه در سمت چپ بالا میسر باشد، زیرا درج مـواد یاد شده در سمت چپ این امکان را فـراهم می کند تا پس از آرشیو و بایگانی نامه های وارده، دستیابی به نامه های مورد نظر براساس شماره و تاریخ نامه (درهنگام ورق زدن پرونده بایگانی شده سریع تر انجام پذیرد). ابعاد نشانه، اگر چه متأثر از شکل گرافیک آن قابلیت کوچک و بزرگ شدن خواهد داشت ولی غالباً محدوده ای بین ۲ تا ۵ سانتیمتر را به خود اختصاص می دهد.

اندازه فونت عنوان نیز بسته به کوتاه یا مختصر بودن آن بین ۱۲ تا ۱۶پوینت در نظر گرفته می شود و معمولاً با قلم ضخیم ارائه می شود. لازم به توضیح است در صورتی که عنوان طولانی باشد، امکان شکستن آن به دو یا سه خط مقدور است و اغلب بخش اصلی عنوان را با قلم بزرگتر از بخشهای دیگر قید می کنند. عنوان بلافاصله در کنار آرم قرار می گیرد و برحسب شکل آرم و ضرورت های دیگر، در پایین، چپ و راست نشانه جای خواهد گرفت. اگرچه محل قرارگیری عنوان بسته به شکل کلی سربرگ قابل تعریف است اما قرارگیری عنوان در بالای نشانه! غیر معمول است. نوع قلمی که برای عنوان استفاده می شود باید با گرافیک آرم و محدوده فعالیت صاحب آن متناسب باشد. نشانی اغلب در سربرگ قید می شود. اندازه ی قلم نشانی نیز متأثر از کوتاه یا بلند بودن آن محدوده ای بین قلم ۹ تا ۱۲ پوینت نازک خواهد داشت، اگرچه نوع فونت قلم انتخابی در اندازه ی قلم بسیار تعیین کننده است. همچنین نحوه چیدمان نوشتار نشانی نیز تحت تاثیر دیگر عوامل بصری، می تواند چپ چین، راست چین، وسط چین و یا حتی چیدمانی نامنظم و ساختار شکن داشته باشند.

عناصری که در سربرگ قید می شوند از حاشیه های سربرگ فاصله خواهند داشت (این حاشیه ها به دلیل محدودیتهای چاپگر های اداری از یک سانتیمتر کمتر نباشد). در طراحی گرافیکی سربرگ باید توجه داشت زمینه ی سربرگ حتی الامکان فاقد رنگ باشد، زیرا در صورت عدم رعایت این امر، در هنگام کپی گرفتن یا ارسال سربرگ بوسیله فکس، زمینه ی نسخه ی تکثیر شده، تیره و فاقد کیفیت و کاربرد خواهد بود. همچنین گرافیک اجرا شده برای سربرگ باید به گونه ای باشد تا مشکلی برای نگارش متن و خواندن آن ایجاد نکند. نهایتاً بسته به موضوع و محدوده فعالیت و همچنین نظر سفارش دهنده، محدودیت های ذکر شده امکان کمرنگ شدن دارند و طراحی سربرگ هایی با قطع های متفاوت و گرافیک متنوع امکان پذیر خواهد بود. قطع A5 پس از قطع A4 در اولویت طراحی قرار دارد (قطع A5 نصف قطع A4 است) معمولاً این قطع برای مکاتبات داخلی و یا متن های کوتاه مورد استفاده قرار می گیرد. باید توجه داشت اگرچه ابعاد سربرگ های A5 نصف سربرگ های A4 است اما نباید عناصر بصری را نیز به همین نسبت کوچک کرد، بلکه باید دقیقاً و مجدداً انتخاب قلم نوشتار و ابعاد عناصری بصری انجام پذیرد. نحوه گرافیک سربرگ در قطع های گوناگون، معمولاً یکسان است و تفاوت زیادی با یکدیگر ندارد.

 

پاکت نامه

ابعاد پاکت نامه معمولاً متناسب با ابعاد سربرگ (A4) تعیین می شود. بهتر است ابعاد پاکت مورد نظر در حالت بسته شده، یک سوم ابعاد سربرگ به اضافه ی شش میلیمتر (پهنا و بلندا) باشد.

پاکت نامه نیز دارای نشانه و عنوان است و درج نشانی بر روی آن الزامی است. محل قرارگیری نشانه و عنوان و نشانی(در پاکت های فارسی) معمولاً در نیمه ی سمت چپ و بالاست ( البته نیمه ی سمت چپ و پایین هم رایج است) چیدمان عناصر موجود در پاکت نامه بیشتر در حالت افقی انجام می گیرد.

آنچه باید مورد توجه باشد، خالی نگهداشتن نیمه ی بالای سمت راست پاکت جهت الصاق تمبر و انجام عملیات پستی است. استفاده از خطوط و فرم های تزئینی نیز بایستی با احتیاط انجام شود چرا که نباید در نصب تمبر و مهرهای پستی اثری داشته باشند.

نوشته شده در:

ارسال دیدگاه (۰) ←

نشانه (لوگو)

نشانه (لوگو)

تاریخچه حضور لوگو یا نشانه در دنیا به دوران غارنشینی باز می گردد و از آن زمان مردم جهت اطلاع رسانی از المانها و اشکال جهت اطلاع دهی به دیگران استفاده می کردند بنابراین می توان به این نکته دست یافت که حضور یک لوگو، ارایه کننده مفهومی بصری برای بیننده است و از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. در طراحی لوگو از المان شناسی و نمادشناسی و مفهوم گرایی المانهای مربع و دایره و مثلث استفاده می شود تا بتوان مفهوم ذات لوگو و آرم را بصورت گویا تر ارایه کرد و شاخص ترین فرایند موجود در عملکرد یک شغل را بصورت بصری نمایش داد. لوگو یا نشان تجاری هویت یک سازمان یا شرکت بوده و به کمک آن هم نام شرکت و هم حوزه فعالیت آن به نمایش گزارده می شود و طراحی آرم شرکت از اهمیت بی شماری برخوردار است تا آنجا که یک لوگو مناسب و مفهومی می تواند در محبوبیت یک برند تاثیر بی شمار داشته باشد. لوگو، آرم یا نشانه نمادیست که به کمک آن می توان مفهوم کاری و یا برند تجاری یک شرکت را در یک نگاه به بیننده معرفی نمود. 

از ویژگی های یک لوگو مناسب سادگی آن می باشد که به دور از پیچیدگی های آن بایستی مفهوم خود را به بیننده برساند و به سادگی به ذهن سپرده شود.

برای طراحی لوگو یا نشانه معیارهای مختلفی درگیر است. اولین مرحله کار شناخت فعالیت سازمان یا شرکت می باشد، پس از شناخت دقیق توانایی ها و حوزه فعالیت یک شرکت بنا به فعالیت آنها طرح اولیه لوگو توسط کارشناسان می شود. پس از طراحی چندین اتود، با دریافت نظر کارفرما یکی از اتودها تایید شده و رنگ آمیزی شده و تحویل می گردد.

نشانه، لوگو، آرم، نشان نوشته، نماد مفهوم و هویت و اصالت یک نام را نشان می دهند. اما درکل از نظر محتوا و کاربرد
متفاوت می باشد .
لوگو یا نشانه : طرحی گرافیکی خلاقانه و منحصر بفرد مفهومی یا بی معنا
نشانه تصویری : طرحی گرافیکی و بصری
نشان نوشته : طرحی نوشتاری و بصری

 

تاریخچه ی کوتاه از پیدایش نشانه (لوگو)

در طول تاریخ از نماد، که نوعی علامت واجد هویت بصری است، به عنوان ابزاری برای ایجاد ارتباط استفاده شده است. تصور بر این است که انسان پیش از تاریخ با خراش دادن و ایجاد نقش بر دیوار غارهای آلتامیرا در اسپانیا و لاسکو در فرانسه تلاش داشته تا از این طریق به دیگران علائم خطر یا آگاهی دهد و یا پیام های دیگری را انتقال دهد. باستان شناسان لوازم و ابزارهایی را از یونان باستان یافته اند که بر آنها نقوش و علائم نمادینی نقش بسته که احتمالاً معرف خالق آنها بوده است. 

بر تابوت های مصری نیز نقوش نمادینی حکاکی شده است که احتمالاً نشان از هنرمند خالق آن دارد. در جوامع قرون وسطایی بازرگانان و صنعتگران برای مشخص کردن کالاها یا محصولاتشان از علائم و نمادهای خاصی استفاده می کردند که شناساگر آنها بود. چاپگران اخر سده ی نوزدهم میلادی نیز که به مهارت ها و استادی خود فاخر بودند، بر روی تمامی چاپنقش های خود نمادهایی را به صورت حرف نشانه یا امضاء چاپ می کردند که معرف حرفه و صنعتگری آنان بود. در آغاز سده ی بیستم نیز گاوچرانان آمریکایی برای مشخص کردن مالکیت دام های خود از علائم انحصاری استفاده می کردند. در واقع آنها از نوعی زبان تصویری استفاده می کردند که سابقه ی آن به مصریان باستان می رسد. طی دوره ی رکود اقتصادی در آمریکا، کارگران دوره گرد، یا در واقع پیشه ورانی که بیکار شده بودند، یک نظام ارتباطی تحلیلی و کاربردی را ابداع کردند. آنها علائم و نشانه هایی بودند که بر دیوار خانه و ساختمان ها رسم می کردند و مثلن گویای خطراتی بود که کارگران دوره گرد را تهدید می کرد یعنی درست شبیه به روشی که انسان غار نشین از تصاویر خطی استفاده می کرد. دو دایره و یک خط رابط بین آنها شناساگر باتوم و معرف این هشدار بود که پلیس ناحیه خشن و متخاصم است. این نشانه به دیگران هشدار می داد که هر چه زودتر محله را ترک کنید. رسم چهار خط افقی بر خانه، به این معنا بود که اگر در شکستن چوب به مالک خانه کمک کنید یک وعده غذا به عنوان دستمزد دریافت خواهد کرد. نقوش مخطط، علائم و نشانه های روی در و دیوارهای شهر را می توان همگی به عنوان تلاشی برای بیان احساسات، ایجاد ارتباط یا تلاشی جهت ابراز وجود دانست. 

طراحی نشانه چهار چوب مشکل و بسیار ظریفی دارد و به ناچار طراح باید به هنگام طراحی، درک درست و کاملی از چگونگی راه حل مسائل و ریزه کاریهای اجرای فنی و رسامی داشته باشد و بتواند با تسلط از عهده ی اداره و ترکیب جزییات میلیمتری و حساس فرمهای نقش برآید و موفق به بیان تصویری موجود در محدوده ی تنگ و مختصر نشانه شود؛ و به صورت ساده ای، همة فکرها و مفاهیمش را بنمایاند.
طراحی نشانه به مانند هر کار هنرمندانه ی دیگر، کوچکترین تغییر در شکل و فرمها به دلیل خلاصگی و محدودیت آنها، سبب ایجاد ویژگی ها، فضاها و روحیه های جدیدی در نقش می شود و تفاوت های متعدد اجراهای قدیم و جدید را بوجود می آورد. توجه به چنین ظرایفی نه تنها باعث گسترش ارزشها و ابعاد کیفی موضوع می شود. بلکه ظرایف فنی و ریزه کاریهای هنرمندانه را از محدوده ی اختصاصی حرفه بیرون آورده در سطح فرهنگ عمومی مطرح می کند و باعث تعمق بیشتر عمومی می گردد. سلیقه ها را حساس تر می کند، شناخت را تعالی می بخشد و محدودیت دیدن مو را تا گستردگی پیچش مو بسط می دهد.

نوشته شده در:

ارسال دیدگاه (۰) ←
برگه 1 از 2 12